بسم ربّ المهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

خدایا!

لحظه دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام ،مستم
باز میلرزد، دلم ، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم
های "نخراشی به غفلت گونه ام را . تیغ"
های "نپریشی صذای زلفکم را. دست"
و آبرویم را نریزی ، دل
لحظه دیدار نزدیک است.

 

لحظه های آخر ماه شعبان المعظمه

یادم میاد مادربزرگمینا به ماه شعبان میگفتن بدو بدو!!!نیشخند

قبلنا نمی دونستم واسه چیه؟

ولی امسال خیلی بهش فکر کردم ،فهمیدم واسه اینه که تو این ماه همه در حال مهیا شدن برای ماه مبارک رمضان هستند.

هرکسی به طریقی سعی میکنه از بقیه عقب نمونه

تو این ماه وقتی می بینی کسی روزه است،وتو روزه نیستی، با غبطه بیشتری بهش میگی قبول باشه.

ماهی هست که وقتی میبینی کسی بیشتر با قرآن و دعا مانوسه می دونی حتما ماه رمضان پربار تری داره و سعی می کنی واسه عقب نموندن از غافله عشاق ارتباط بیشتری با خدا داشته باشی.

السابقون السابقون

شاید یه جورایی ماه رجب و شعبان نمایانگر این دسته از افراد هستند که برای رسیدن به قرب الهی از هم سبقت می گیرند.

با این ماه خوب خدا هم باید وداع کرد....

ولی وداعی که زیباست

زیباست چون پیام آور ماه بزرگ خداست

پیام آور بهترین ماه خداوند مهربان برای بندگانش

ماهی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله و سلم فرمودند:

رمضان ماهیست که ابتدایش رحمت میانه اش مغفرت و پایانش آزادی از آتش جهنم است.

 

ماهی عظیم در راه است...

برای بهره بردن از این دریای بیکران باید ظرفی مناسب به همراه داشت

ظرفی که در آن برای 11 ماه معرفت و معنویت ذخیره کنید...!

و این ظرف حاصل نمی شود مگر در مراقبت در کل ایام سال و سپس بهره کافی بردن از ثانیه ثانیه های ضیافت الهی.

ظرف وجودتان بی نهایت
ثانیه هاتان پربار

دلتان سرشار از عشق یار

 

دعای44 صحیفه سجادیه در استقبال ماه مبارک رمضان:

متن کامل

فایل صوتی

 

بخشی از دعای 44 صحیفه سجادیه در استقبال از شهرالله اکبر:

 

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی هَدَانَا لِحَمْدِهِ،

وَ جَعَلَنَا مِنْ أَهْلِهِ لِنَکُونَ لِإِحْسَانِهِ مِنَ الشَّاکِرِینَ،

وَ لِیَجْزِیَنَا عَلَى ذَلِکَ جَزَاءَ الْمُحْسِنِینَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی حَبَانَا بِدِینِهِ،

وَ اخْتَصَّنَا بِمِلَّتِهِ، وَ سَبَّلَنَا فِی سُبُلِ إِحْسَانِهِ لِنَسْلُکَهَا بِمَنِّهِ إِلَى رِضْوَانِهِ،

حَمْداً یَتَقَبَّلُهُ مِنَّا، وَ یَرْضَى بِهِ عَنَّا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ مِنْ تِلْکَ السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ، شَهْرَ الصِّیَامِ، وَ شَهْرَ الْإِسْلَامِ،

وَ شَهْرَ الطَّهُورِ، وَ شَهْرَ التَّمْحِیصِ، وَ شَهْرَ الْقِیَامِ الَّذِی أُنْزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ، هُدًى لِلنَّاسِ،وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ فَأَبَانَ فَضِیلَتَهُ عَلَى سَائِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الْحُرُمَاتِ الْمَوْفُورَةِ، وَ الْفَضَائِلِ الْمَشْهُورَةِ

، فَحَرَّمَ فِیهِ مَا أَحَلَّ فِی غَیْرِهِ إِعْظَاماً، وَ حَجَرَ فِیهِ الْمَطَاعِمَ وَ الْمَشَارِبَ إِکْرَاماً، وَ جَعَلَ لَهُ وَقْتاً بَیِّناً لَا یُجِیزُ جَلَّ وَ عَزَّ أَنْ یُقَدَّمَ قَبْلَهُ، وَ لَا یَقْبَلُ أَنْ یُؤَخَّرَ عَنْهُ.

 

ستایش برای خداست که ما را به سپاس خود رهنمون گردید، و بدان اهلیّت بخشید تا از شکر گزارانِ احسان او باشیم، و بر این کار، ما را پاداش نیکوکاران دهد.


ستایش برای خداست که دین خود را به ما عطا فرمود، و ما را به آیین خود ویژه گردانید، و به راه‌های احسان خویش پویا ساخت تا به فضل نعمت او به سوی خشنودی‌اش روانه شویم؛ ستایشی که آن را از ما قبول کند و به سبب آن از ما راضی شود.


ستایش برای خداست که ماه خود، ماه رمضان، را از جمله راه‌های احسان قرار داد،که ماه روزه، ماه اسلام، ماه پاکیزگی از آلودگی‌ها، ماه رها شدن از گناهان و ماه شب زنده‌داری است؛

ماهی که قرآن در آن نازل گردیده؛ قرآنی که راهنمای مردم و نشانه‌ی آشکار هدایت و جدا کننده‌ی حق از باطل است.


پس به سبب حرمت‌های فراوان و فضیلت‌های نمایان که برای این ماه مقرّر داشت، برتری آن را بر دیگر ماه‌ها عیان فرمود.

برای بزرگداشت آن، چیزهایی را که در ماه‌های دیگر حلال کرده بود، در این ماه حرام گردانید، و خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها را غدغن کرد، و برای آن زمانی معین قرار داد، که نه اجازه می‌دهد آن زمانِ معین پیش انداخته شود، و نه می‌پذیرد که به تأخیر افتد.